Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Co to jest Ciasteczko?

OK, rozumiem!

Prawo Medyczne

Logowanie

Zmiany w prawie medycznym.

ZASADY KONTYNUACJI ORDYNACJI SPECJALISTY PRZEZ LEKARZA PODSTAWOWEJ OPIEKI ZDROWOTNEJ

1. CZY LEKARZ POZ MOŻE ORDYNOWAĆ LEKI Z GRUP TERAPEUTYCZNYCH PSYCHIATRII I NEUROLOGII?
Tak, ponieważ lekarz podstawowej opieki zdrowotnej (lekarz POZ) nie jest z formalnego punktu widzenia ograniczony do jakiegoś receptariusza zawierającego określone substancje czynne. Każda ordynacja lekowa jest decyzją indywidualną lekarza POZ która opiera na przeprowadzonej diagnostyce oraz pozostającej w jego dyspozycji dokumentacji medycznej.

2. NA JAKIE PODSTAWIE LEKARZ POZ MOŻE ORDYNOWAĆ LEKI?
Podstawą jest pisemna informacja pochodząca od lekarza specjalisty. Informacja ta, stanowiąca dokumentację indywidualną zewnętrzną, jest wystandaryzowana i zawiera ona informację o
rozpoznaniu,
sposobie leczenia,
rokowaniu,
ordynowanych lekach, środkach spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobach medycznych,
w tym okresie ich stosowania i
sposobie dawkowania oraz wyznaczonych wizytach kontrolnych.

Na podstawie powyższej informacji lekarz POZ może dokonywać kontynuacji farmakoterapii rozpoczętej przez lekarza specjalistę.

3. W JAKIEJ SYTUACJI LEKARZ POZ JEST OBOWIĄZANY KIEROWAĆ DO LEKARZA SPECJALISTY W ZWIĄZKU Z PROWADZONĄ FARMAKOTERAPIĄ?
Lekarz POZ kieruje pacjenta do lekarza specjalisty w dwóch sytuacjach:
1) objęty leczeniem specjalistycznym pacjent wymaga okresowego monitorowania lub zmiany leczenia lub
2) kierujący lekarz POZ, nie ma możliwości samodzielnego zweryfikowania zasadności ordynowanych leków, w ramach leczenia specjalistycznego.

4. Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego leczący świadczeniobiorcę w poradni specjalistycznej jest obowiązany pisemnie informować kierującego świadczeniobiorcę lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego oraz lekarza, o którym mowa w art. 55 ust. 2a ustawy,
5. Informację, o której mowa w ust. 4, lekarz jest obowiązany przekazać lekarzowi lub felczerowi, określonym w ust. 4, nie rzadziej niż co 12 miesięcy, w przypadku gdy:
1)
świadczeniobiorca objęty leczeniem specjalistycznym wymaga okresowego monitorowania lub zmiany leczenia lub
2)
kierujący lekarz ubezpieczenia zdrowotnego lub felczer ubezpieczenia zdrowotnego lub lekarz, o którym mowa w art. 55 ust. 2a ustawy, nie ma możliwości samodzielnego zweryfikowania zasadności ordynowanych, w ramach leczenia specjalistycznego, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych.

4. Dokumentację indywidualną zewnętrzną stanowią w szczególności:
6)
pisemna informacja lekarza leczącego pacjenta w poradni specjalistycznej dla kierującego lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego oraz lekarza, o którym mowa w art. 55 ust. 2a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 581, z późn. zm.3)), zwanego dalej „lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej”, o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych lekach, środkach spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobach medycznych, w tym okresie ich stosowania i sposobie dawkowania, oraz wyznaczonych wizytach kontrolnych;


Kontynuacja farmakoterapii polega na ordynowaniu leków, których ordynacje zainicjował inny lekarz. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa dokumentację indywidualną zewnętrzną stanowią w szczególności: obok skierowania do szpitala lub karty informacyjnej z leczenia szpitalnego, również informacja o prowadzonej farmakoterapii wytworzona przez lekarza w poradni specjalistycznej dla lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (lekarza POZ). Powyższa informacja zawiera dane o: rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych produktach leczniczych lub środkach spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, w tym o okresie ich stosowania i dawkowania, oraz o wyznaczonych wizytach kontrolnych. Informacja ta może więc stanowić podstawę do kontynuacji farmakoterapii przez lekarza POZ. Zwraca tutaj uwagę fakt braku terminu ważności takiej informacji (zaświadczenia), co sprawia, że jest ono dotąd ważne, aż lekarz POZ nie zdecyduje o konieczności odbycia konsultacji przez jego pacjenta. Nie ma również żadnych przeszkód prawnych ażeby informacja od lekarza, który prowadzi leczenie w poradni specjalistycznej, pochodziła z sektora komercyjnego. Jednocześnie należy podkreślić fakt, że taka informacja stanowi podstawę kontynuacji farmakoterapii, nie oznacza, że lekarz POZ jest nią związany. Oznacza to, że lekarz POZ ma być wobec niej krytyczny, poprzez modyfikację zainicjowanego przez lekarza specjalistę leczenie. Wynika to z tego, że formuła kontynuacji farmakoterapii nie neguje tego, że ordynując lek, to lekarz POZ prowadzi w ramach własnej deontologii zawodowej proces leczniczy.
Zwraca tutaj uwagę fakt, że informacja od specjalisty ma w swej zawartości opiewać wyłącznie o dane o charakterze medycznym. Powyższe oznacza, że naniesiony na takim zaświadczeniu poziom odpłatności (np.: „R”) nie ma żadnego znaczenia, ponieważ poziom odpłatności, to jednostka ekonomiczna, a nie medyczna. W przypadku zetknięcia się z takim wpisem na zaświadczeniu z poradni specjalistycznej lekarz powinien je zignorować, a decyzję o kontynuowaniu farmakoterapii podejmować na podstawie pozostałych naniesionych danych o charakterze medycznym.
Jednocześnie należy podkreślić, że w polskim systemie prawnym w odróżnieniu od niektórych funkcjonujących w UE nie ma przepisu powiązującego specjalizacje lekarską lub jej brak z możliwością przepisywania leków refundowanych. Wyłącznie więc w sferze deontologii zawodowej pozostaje: czy lekarz POZ na danym etapie leczenia uznaje za niezbędne konsultację u lekarza specjalisty czy też wdraża farmakoterapię samodzielnie. Za bezcelowe należy uznać wysyłanie pacjenta na konsultację do lekarza specjalisty celem uzyskania zaświadczenia w sytuacji gdy farmakoterapię zainicjował sam lekarz POZ. Zaświadczenie nie służy bowiem potwierdzeniu słuszności wdrożonej farmakoterapii, tylko kontynuacji leczenia zainicjowanego w poradni specjalistycznej.
Kontynuacja farmakoterapii nie musi się odbywać wyłącznie na podstawie informacji pochodzącej z poradni specjalistycznej, pochodzić może również ze szpitala w postaci karty informacyjnej z przebytej hospitalizacji.
Podkreślenia wymaga fakt, że lekarz musi zachować dbałość o załączenie do dokumentacji medycznej informacji medycznej, która stanowi podstawę do kontynuacji leczenia farmakologicznego. Powyższe ma służyć przede wszystkim w razie ewentualnej kontroli prowadzonej przez Fundusz.

informacja własna